Noun: bein
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | bein |
| Sg. Def. | beinið |
| Pl. Indef. | bein |
| Pl. Def. | beinin |
Genitive
| Sg. Indef. | beins |
| Sg. Def. | beinsins |
| Pl. Indef. | beina |
| Pl. Def. | beinanna |
Dative
| Sg. Indef. | beini |
| Sg. Def. | beininu |
| Pl. Indef. | beinum |
| Pl. Def. | beinunum |
Accusative
| Sg. Indef. | bein |
| Sg. Def. | beinið |
| Pl. Indef. | bein |
| Pl. Def. | beinin |
Sample Sentences
-
Hundurinn borðaði bein. (The dog ate a bone.)
Nouns inflected like bein
hænsnabú,
sjampó,
smyrsl,
höfrungahlaup,
smáorð,
brennivín,
skraut,
rauðaldin,
þarfaþing,
aðgangskort,
skapahár,
villidýr,
fingurbjargarblóm,
krampaflog,
uppgjör,
tvíhljóð,
aðgangsorð,
gufustraujárn,
prakkarastrik,
baksvið, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse bein, from Proto-Germanic *bainą. See: Old Norse Nouns '
bein'.
Verbs referencing "bein"
Old English Nouns
ban.
Translations