Noun: arfi
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | arfi |
| Sg. Def. | arfinn |
| Pl. Indef. | arfar |
| Pl. Def. | arfarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | arfa |
| Sg. Def. | arfans |
| Pl. Indef. | arfa |
| Pl. Def. | arfanna |
Dative
| Sg. Indef. | arfa |
| Sg. Def. | arfanum |
| Pl. Indef. | örfum |
| Pl. Def. | örfunum |
Accusative
| Sg. Indef. | arfa |
| Sg. Def. | arfann |
| Pl. Indef. | arfa |
| Pl. Def. | arfana |
Sample Sentences
-
Ég ætla að fara út í garð að reyta arfa. (I'm going to pull some weeds.)
Etymology
1. From Old Norse arfi, likely a loanword, origin uncertain but possibly related to Latin ervum (“vetch”).
2. Cognate with Danish arve and German Erve. See: Old Norse Nouns '
arfi', Latin Nouns '
ervum', Danish Nouns '
arve'.
Translations