Noun: þula
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | þula |
| Sg. Def. | þulan |
| Pl. Indef. | þulur |
| Pl. Def. | þulurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | þulu |
| Sg. Def. | þulunnar |
| Pl. Indef. | þulna; þula |
| Pl. Def. | þulnanna; þulanna |
Dative
| Sg. Indef. | þulu |
| Sg. Def. | þulunni |
| Pl. Indef. | þulum |
| Pl. Def. | þulunum |
Accusative
| Sg. Indef. | þulu |
| Sg. Def. | þuluna |
| Pl. Indef. | þulur |
| Pl. Def. | þulurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like þula
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse þula (“enumeration, poetic list”), from Proto-Germanic *þulǭ. Related to þylja (“to repeat something learnt by rote, to reel off, to rattle off”), þulur (“announcer, speech synthesizer”). See: Old Norse Nouns '
þula'.
Translations