Noun: þoka
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | þoka |
| Sg. Def. | þokan |
| Pl. Indef. | þokur |
| Pl. Def. | þokurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | þoku |
| Sg. Def. | þokunnar |
| Pl. Indef. | þokna; þoka |
| Pl. Def. | þoknanna; þokanna |
Dative
| Sg. Indef. | þoku |
| Sg. Def. | þokunni |
| Pl. Indef. | þokum |
| Pl. Def. | þokunum |
Accusative
| Sg. Indef. | þoku |
| Sg. Def. | þokuna |
| Pl. Indef. | þokur |
| Pl. Def. | þokurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like þoka
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse þoka, from Proto-Germanic *þukōną; cognate with Danish tåge, Norwegian Bokmål tåke, Swedish töcken, Middle Low German dake, Old English *þuh (as in geþuxian (“to become dark, cloudy”)). See: Old Norse Nouns '
þoka', Danish Nouns '
tåge', Norwegian Bokmål Nouns '
tåke', Swedish Nouns '
töcken'.
Translations