Noun: þegn
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | þegn |
| Sg. Def. | þegninn |
| Pl. Indef. | þegnar |
| Pl. Def. | þegnarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | þegns |
| Sg. Def. | þegnsins |
| Pl. Indef. | þegna |
| Pl. Def. | þegnanna |
Dative
| Sg. Indef. | þegni |
| Sg. Def. | þegninum |
| Pl. Indef. | þegnum |
| Pl. Def. | þegnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | þegn |
| Sg. Def. | þegninn |
| Pl. Indef. | þegna |
| Pl. Def. | þegnana |
Sample Sentences
Nouns inflected like þegn
kólibrífugl,
örbylgjuofn,
meðaljón,
sjófugl,
staðfugl,
dúdúfugl,
spörfugl,
ofn,
stofn,
kanarífugl,
herfugl,
ísfugl,
blástursofn,
ránfugl,
furðufugl,
æðarfugl,
karlfugl,
farfugl,
geirfugl,
sjávarfugl, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Inherited from Old Norse þegn, from Proto-Germanic *þegnaz. Cognate with English thane, German Degen. See: Old Norse Nouns '
þegn', Old Norse Nouns '
þegn', English Nouns '
thane', German Nouns '
Degen'.
Translations