Noun: æta
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | æta |
| Sg. Def. | ætan |
| Pl. Indef. | ætur |
| Pl. Def. | æturnar |
Genitive
| Sg. Indef. | ætu |
| Sg. Def. | ætunnar |
| Pl. Indef. | æta; ætna |
| Pl. Def. | ætanna; ætnanna |
Dative
| Sg. Indef. | ætu |
| Sg. Def. | ætunni |
| Pl. Indef. | ætum |
| Pl. Def. | ætunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ætu |
| Sg. Def. | ætuna |
| Pl. Indef. | ætur |
| Pl. Def. | æturnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like æta
snudda,
snurða,
snoppa,
sminka,
smella,
slydda,
skúffa,
skurfa,
skræfa,
skrofa,
skvísa,
skjóða,
skodda,
kolakompa,
hríðskotabyssa,
þokumóða,
botnlangatota,
ábreiða,
snæugla,
náttúruperla, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse æta, from Proto-Germanic *ētijǭ. See: Old Norse Nouns '
æta'.