Noun: uppvakningur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | uppvakningur |
| Sg. Def. | uppvakningurinn |
| Pl. Indef. | uppvakningar |
| Pl. Def. | uppvakningarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | uppvaknings |
| Sg. Def. | uppvakningsins |
| Pl. Indef. | uppvakninga |
| Pl. Def. | uppvakninganna |
Dative
| Sg. Indef. | uppvakningi |
| Sg. Def. | uppvakningnum |
| Pl. Indef. | uppvakningum |
| Pl. Def. | uppvakningunum |
Accusative
| Sg. Indef. | uppvakning |
| Sg. Def. | uppvakninginn |
| Pl. Indef. | uppvakninga |
| Pl. Def. | uppvakningana |
Sample Sentences
Nouns inflected like uppvakningur
hjúkrunarfræðingur,
höfrungur,
bragningur,
snúningur,
koltvísýringur,
hristingur,
ferstrendingur,
byrkningur,
öðlingur,
vanskapningur,
yrðlingur,
ábekingur,
hagfræðingur,
ónytjungur,
vettlingur,
vanskaplingur,
Húnvetningur,
fjölmiðlasagnfræðingur,
flækingur,
auðkýfingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From upp (“up”) + vakna (“to wake”) + -ingur (“-er”), literally “upwaker”. Compare rísa upp frá dauðum (“to rise from the dead”).
Translations