Noun: satíra
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | satíra |
| Sg. Def. | satíran |
| Pl. Indef. | satírur |
| Pl. Def. | satírurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | satíru |
| Sg. Def. | satírunnar |
| Pl. Indef. | satíra |
| Pl. Def. | satíranna |
Dative
| Sg. Indef. | satíru |
| Sg. Def. | satírunni |
| Pl. Indef. | satírum |
| Pl. Def. | satírunum |
Accusative
| Sg. Indef. | satíru |
| Sg. Def. | satíruna |
| Pl. Indef. | satírur |
| Pl. Def. | satírurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like satíra
snupra,
snerra,
satíra,
smiðja,
slaufa,
harmónikka,
sjálfa,
skyssa,
munkahetta,
skissa,
skinka,
skinna,
skotta,
skonsa,
skessa,
skepna,
skeina,
skemma,
upprisa,
tvísykra, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Borrowed from Latin satira, from earlier satura, from lanx satura (“full dish”), from feminine of satur. Altered in Latin by influence of Ancient Greek σάτυρος (sáturos, “satyr”), on the mistaken notion that the form is related to the Greek σατυρικόν δράμα (saturikón dráma, “satyr drama”). See: Latin Nouns '
satira'.
Translations