Noun: mætur
Gender: f
Declension:
Nominative
| Pl. Indef. | mætur |
| Pl. Def. | mæturnar |
Genitive
| Pl. Indef. | mæta |
| Pl. Def. | mætanna |
Dative
| Pl. Indef. | mætum |
| Pl. Def. | mætunum |
Accusative
| Pl. Indef. | mætur |
| Pl. Def. | mæturnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse mætr, from Proto-Germanic *mētiz. See: Old Norse Nouns '
mætr'.
Translations