Noun: leiðangur
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | leiðangur |
| Sg. Def. | leiðangurinn; leiðangrið |
| Pl. Indef. | leiðangrar; leiðöngur |
| Pl. Def. | leiðangrarnir; leiðöngrin |
Genitive
| Sg. Indef. | leiðangurs |
| Sg. Def. | leiðangursins |
| Pl. Indef. | leiðangra |
| Pl. Def. | leiðangranna |
Dative
| Sg. Indef. | leiðangri |
| Sg. Def. | leiðangrinum; leiðangrinu |
| Pl. Indef. | leiðöngrum |
| Pl. Def. | leiðöngrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | leiðangur |
| Sg. Def. | leiðangurinn; leiðangrið |
| Pl. Indef. | leiðangra; leiðöngur |
| Pl. Def. | leiðangrana; leiðöngrin |
Sample Sentences
-
Near-synonyms: ferð f (“trip”), könnunarferð f (“reconnaissance”), rannsóknarferð f (“research trip”)
-
Árið 1913 hélt hann í leiðangur til Suður-Ameríku. (In 1913, he set off on an expedition to South America.)
Etymology
From Old Norse leiðangr (“act of conscripting for war at sea”). By surface analysis, leið f (“way”) + -angur (nominal suffix). Cognate with the historical terms Norwegian Nynorsk leidang m, Swedish ledung c, Danish leding c, and borrowed into English lething. See: Old Norse Nouns '
leiðangr', Norwegian Nynorsk Nouns '
leidang', Swedish Nouns '
ledung', English Nouns '
lething'.
Verbs referencing "leiðangur"
Norwegian Nynorsk Nouns
leidang.
Translations