Noun: kló
Gender: f
n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | kló |
| Sg. Def. | klóin; klóið |
| Pl. Indef. | klær; kló |
| Pl. Def. | klærnar; klóin |
Genitive
| Sg. Indef. | klóar; klós |
| Sg. Def. | klóarinnar; klósins |
| Pl. Indef. | klóa |
| Pl. Def. | klónna; klóanna |
Dative
| Sg. Indef. | kló; klói |
| Sg. Def. | klónni; klóinu |
| Pl. Indef. | klóm; klóum |
| Pl. Def. | klónum; klóunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kló |
| Sg. Def. | klóna; klóið |
| Pl. Indef. | klær; kló |
| Pl. Def. | klærnar; klóin |
Sample Sentences
-
Kettir hafa beittar klær. (Cats have sharp claws.)
-
Stingdu klónni í þriðju innstunguna. (Insert the plug into the third socket.)
Nouns inflected like kló
kló,
Etymology
Inherited from Old Norse kló, from Proto-Germanic *klawō. See: Old Norse Nouns '
kló', Old Norse Nouns '
kló'.
Translations