Noun: hár
Gender: n
m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hár |
| Sg. Def. | hárið; hárinn |
| Pl. Indef. | hár; hávar; háir |
| Pl. Def. | hárin; hávarnir; háirnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hárs; hás |
| Sg. Def. | hársins; hásins |
| Pl. Indef. | hára; háva; háa |
| Pl. Def. | háranna; hávanna; háanna |
Dative
| Sg. Indef. | hári; há |
| Sg. Def. | hárinu; hánum |
| Pl. Indef. | hárum; hávum; háum |
| Pl. Def. | hárunum; hávunum; háunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hár; há |
| Sg. Def. | hárið; háinn |
| Pl. Indef. | hár; háva; hái |
| Pl. Def. | hárin; hávana; háina |
Sample Sentences
-
Þú hefur fallegt hár. (You have pretty hair.)
Nouns inflected like hár
hár,
Etymology
Inherited from Old Norse hár, from Proto-Germanic *hērą. See: Old Norse Nouns '
hár', Old Norse Nouns '
hár'.
Verbs referencing "hár"
English Nouns
high.
Translations