Noun: hákarl
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | hákarl |
| Sg. Def. | hákarlinn |
| Pl. Indef. | hákarlar |
| Pl. Def. | hákarlarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hákarls |
| Sg. Def. | hákarlsins |
| Pl. Indef. | hákarla |
| Pl. Def. | hákarlanna |
Dative
| Sg. Indef. | hákarli |
| Sg. Def. | hákarlinum |
| Pl. Indef. | hákörlum |
| Pl. Def. | hákörlunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hákarl |
| Sg. Def. | hákarlinn |
| Pl. Indef. | hákarla |
| Pl. Def. | hákarlana |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse hákarl (“a shark”), hár (“shark/dogfish”) + karl (“a man”). Related to háfur (“a dogfish”) and hár (“dogfish”). Compare the Faroese hákallur and Russian аку́ла (akúla). See: Old Norse Nouns '
hákarl', Faroese Nouns '
hákallur'.
Verbs referencing "hákarl"
Russian Nouns
акула.
Translations