Noun: wrecca
Gender:
Nominative
| Singular | wreċċa |
| Plural | wreċċan |
Genitive
| Singular | wreċċan |
| Plural | wreċċena |
Dative
| Singular | wreċċan |
| Plural | wreċċum |
Accusative
| Singular | wreċċan |
| Plural | wreċċan |
Sample Sentences
-
Þæt sē mon ne wāt þe him on foldan fæġrost limpeð, hū iċ earmċeariġ īsċealdne sǣ winter wunade wræċċan lāstum, winemǣgum bidroren, bihongen hrīmġiċelum; hæġl sċūrum flēag. (The man does not know that who befalls most fairly on land, how wretched I dwelt winter on ice-cold sea by outcast’s paths, bereft of kinsmen, behung with frost-icicles; hail flew by showers.) [10th century, The Seafarer:]
Etymology
From Proto-West Germanic *wrakkjō. Cognate with Old Saxon wrekkio, Old High German recko (German Recke (“warrior”)). See: German Nouns '
Recke'.
Translations