Kondukt – German noun declension

German noun forms of Kondukt

Noun: Kondukt
Gender: Masculine
Hyphenation:

Nominative

Indefinite

Singularein Kondukt
Plural Kondukte

Definite

Singularder Kondukt
Pluraldie Kondukte

Genitive

Indefinite

Singulareines Konduktes; Kondukts
Plural Kondukte

Definite

Singulardes Konduktes; Kondukts
Pluralder Kondukte

Dative

Indefinite

Singulareinem Kondukt; Kondukte
Plural Kondukten

Definite

Singulardem Kondukt; Kondukte
Pluralden Kondukten

Accusative

Indefinite

Singulareinen Kondukt
Plural Kondukte

Definite

Singularden Kondukt
Pluraldie Kondukte

Sample Sentences

  • Der Kantor stimmte ein Gebet an, sagte Kadisch (das übliche Totengebet), und der große Kondukt setzte sich in Bewegung. [1908, Pauline Wengeroff, Memoiren einer Grossmutter, volume I, Berlin: M. Poppelauer:]

Etymology

Borrowed from Ecclesiastical Latin conductus.

Verbs referencing "Kondukt"

Romanian Nouns conduct.

Translations