Noun: rún
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | rún |
| Sg. Def. | rúnin |
| Pl. Indef. | rúnar; rúnir |
| Pl. Def. | rúnarnar; rúnirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | rúnar |
| Sg. Def. | rúnarinnar |
| Pl. Indef. | rúna |
| Pl. Def. | rúnanna |
Dative
| Sg. Indef. | rún |
| Sg. Def. | rúninni |
| Pl. Indef. | rúnum |
| Pl. Def. | rúnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rún |
| Sg. Def. | rúnina |
| Pl. Indef. | rúnar; rúnir |
| Pl. Def. | rúnarnar; rúnirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rún
sigrún,
tíund,
kvern,
búð,
und,
rún,
stund,
ambátt,
leið,
hein,
Etymology
From Proto-Norse ᚱᚢᚾᛟ (runo, acc. sing.), from Proto-Germanic *rūnō, whence also Old English rūn (“secret, runic letter”), Old Saxon rūna (Middle Low German rūne (“whisper”)), Middle High German rūne (“whisper”), Gothic 𐍂𐌿𐌽𐌰 (rūna, “secret”). Or from the Proto-Indo-European *rewH- (“dig”, a root). Compare German Rune and Swedish runa. See: Gothic Nouns '
𐍂𐌿𐌽𐌰', German Nouns '
Rune', Swedish Nouns '
runa'.
Verbs referencing "rún"
Norwegian Nynorsk Nouns
run, Old English Nouns
run, English Nouns
rune, Danish Nouns
rune, Dutch Nouns
rune, French Nouns
rune, Norwegian Bokmål Nouns
rune, Portuguese Nouns
runa, Slovak Nouns
runa, Swedish Nouns
runa, Faroese Nouns
rún, Icelandic Nouns
rún.
Translations