Noun: kné
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | kné |
| Sg. Def. | knéit |
| Pl. Indef. | kné |
| Pl. Def. | knéin |
Genitive
| Sg. Indef. | knés |
| Sg. Def. | knésins |
| Pl. Indef. | knjá |
| Pl. Def. | knjánna |
Dative
| Sg. Indef. | kné |
| Sg. Def. | knénu |
| Pl. Indef. | knjám; knjóm |
| Pl. Def. | knjánum; knjónum |
Accusative
| Sg. Indef. | kné |
| Sg. Def. | knéit |
| Pl. Indef. | kné |
| Pl. Def. | knéin |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *knewą, ultimately from Proto-Indo-European *ǵónu. Compare Old Saxon knio, Old English cnēow, Old Frisian knī, Old High German kneo, Gothic 𐌺𐌽𐌹𐌿 (kniu). See: Gothic Nouns '
𐌺𐌽𐌹𐌿'.
Verbs referencing "kné"
Icelandic Nouns
kné, Norwegian Bokmål Nouns
kne, Norwegian Nynorsk Nouns
kne, Swedish Nouns
knä, Danish Nouns
knæ, Faroese Nouns
knæ, Icelandic Nouns
hné, Old English Nouns
cneow.
Translations