Noun: dǿgr
Gender: n
Nominative
| Sg. Indef. | dǿgr |
| Sg. Def. | dǿgrit |
| Pl. Indef. | dǿgr |
| Pl. Def. | dǿgrin |
Genitive
| Sg. Indef. | dǿgrs |
| Sg. Def. | dǿgrsins |
| Pl. Indef. | dǿgra |
| Pl. Def. | dǿgranna |
Dative
| Sg. Indef. | dǿgri |
| Sg. Def. | dǿgrinu |
| Pl. Indef. | dǿgrum |
| Pl. Def. | dǿgrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | dǿgr |
| Sg. Def. | dǿgrit |
| Pl. Indef. | dǿgr |
| Pl. Def. | dǿgrin |
Sample Sentences
-
dǿgr mǿtask nú (now night and day meet)
-
í degi dægr tvau, í dægri stundir tólf (in a day two half-days; in a half-day twelve hours)
Nouns inflected like dǿgr
ennitungl,
augnamein,
biskupskør,
brimsvín,
ím,
úr,
ef,
ok,
ástig,
aflát,
amboð,
grjót,
beizl,
brauð,
hljóð,
haust,
hvísl,
naust,
tungl,
kveld, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Germanic *dōgaz, a z-stem vṛddhi-formation to *dagaz (whence dagr). Related to dǿgn. Cognate with Old English dœg, dōgor. See: Old English Nouns '
dœg'.
Verbs referencing "dǿgr"
Old English Nouns
dœg, Norwegian Nynorsk Nouns
døger.
Translations