Noun: brúðr
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | brúðr |
| Sg. Def. | brúðrin |
| Pl. Indef. | brúðir |
| Pl. Def. | brúðirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | brúðar |
| Sg. Def. | brúðarinnar |
| Pl. Indef. | brúða |
| Pl. Def. | brúðanna |
Dative
| Sg. Indef. | brúði |
| Sg. Def. | brúðinni |
| Pl. Indef. | brúðum |
| Pl. Def. | brúðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | brúði |
| Sg. Def. | brúðina |
| Pl. Indef. | brúðir |
| Pl. Def. | brúðirnar |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *brūdiz, whence also Gothic 𐌱𐍂𐌿𐌸𐍃 (brūþs), Old Saxon brūd, Old English brȳd (English bride), Old High German brūt (German Braut). See: Gothic Nouns '
𐌱𐍂𐌿𐌸𐍃', Old English Nouns '
bryd', English Nouns '
bride', German Nouns '
Braut'.
Verbs referencing "brúðr"
Faroese Nouns
brúður, Icelandic Nouns
brúður, Old English Nouns
bryd, Danish Nouns
brud, Norwegian Bokmål Nouns
brud, Norwegian Nynorsk Nouns
brud, Swedish Nouns
brud, Norwegian Nynorsk Nouns
brur.
Translations