Noun: arðr
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | arðr |
| Sg. Def. | arðrinn |
| Pl. Indef. | arðrar |
| Pl. Def. | arðrarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | arðrs |
| Sg. Def. | arðrsins |
| Pl. Indef. | arðra |
| Pl. Def. | arðranna |
Dative
| Sg. Indef. | arðri |
| Sg. Def. | arðrinum |
| Pl. Indef. | ǫrðrum |
| Pl. Def. | ǫrðrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | arðr |
| Sg. Def. | arðrinn |
| Pl. Indef. | arðra |
| Pl. Def. | arðrana |
Sample Sentences
Etymology
From Proto-Germanic *arþrą n, from Proto-Indo-European *h₂érh₃trom, whence also Latin aratrum. See: Latin Nouns '
aratrum'.
Verbs referencing "arðr"
Finnish Nouns
aura, English Nouns
ard, Danish Nouns
ard, Ancient Greek Nouns
ἄροτρον, Swedish Nouns
årder, Icelandic Nouns
arður.
Translations