Noun: þengill
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | þengill |
| Sg. Def. | þengillinn |
| Pl. Indef. | þenglar |
| Pl. Def. | þenglarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | þengils |
| Sg. Def. | þengilsins |
| Pl. Indef. | þengla |
| Pl. Def. | þenglanna |
Dative
| Sg. Indef. | þengli |
| Sg. Def. | þenglinum |
| Pl. Indef. | þenglum |
| Pl. Def. | þenglunum |
Accusative
| Sg. Indef. | þengil |
| Sg. Def. | þengilinn |
| Pl. Indef. | þengla |
| Pl. Def. | þenglana |
Sample Sentences
Nouns inflected like þengill
yfirengill,
snigill,
hvirfill,
grautartrygill,
þistill,
hnykill,
þengill,
kistill,
verpill,
trygill,
engill,
ferill,
berill,
fífill,
bitill,
kvennkyrtill,
vegferill,
spegill,
Etymology
From Proto-Norse *ᚦᚨᛜᚷᛁᛚᚨᛉ (*þaŋgilaʀ), from Proto-Germanic *þangilaz. Cognate with Old English þengel. See: Old English Nouns '
þengel'.
Verbs referencing "þengill"
Old English Nouns
þengel.
Translations