Noun: πΌπ°π½π½π°
Singular
| Nominative | πΌπ°π½π½π° |
| Genitive | πΌπ°π½π |
| Dative | πΌπ°π½π½ |
| Accusative | πΌπ°π½π½π°π½ |
| Vocative | πΌπ°π½π½π° |
| Nominative | manna |
| Genitive | mans |
| Dative | mann |
| Accusative | mannan |
| Vocative | manna |
Plural
| Nominative | πΌπ°π½π; πΌπ°π½π½π°π½π |
| Genitive | πΌπ°π½π½π΄ |
| Dative | πΌπ°π½π½π°πΌ |
| Accusative | πΌπ°π½π; πΌπ°π½π½π°π½π |
| Vocative | πΌπ°π½π; πΌπ°π½π½π°π½π |
| Nominative | mans; mannans |
| Genitive | mannΔ |
| Dative | mannam |
| Accusative | mans; mannans |
| Vocative | mans; mannans |
Sample Sentences
-
πΎπ°π· π°π½π°πΊπ π
π°ππΈ πΌπΉπΈ πΈπ°πΌπΌπ° π°π²π²πΉπ»π°πΏ πΌπ°π½π°π²π΄πΉ π·π°ππΎπΉπ π·πΉπΌπΉπ½π°πΊπΏπ½π³πΉπ π·π°πΆπΎπ°π½π³π°π½π΄ π²πΏπΈ πΎπ°π· π΅πΉπΈπ°π½π³π°π½π΄: π
πΏπ»πΈπΏπ πΉπ½ π·π°πΏπ·πΉπππΎπ°πΌ π²πΏπ³π° πΎπ°π· π°π½π° π°πΉππΈπ°πΉ π²π°π
π°πΉππΈπΉ πΉπ½ πΌπ°π½π½π°πΌ π²ππ³πΉπ π
πΉπ»πΎπΉπ½π. (And suddenly there was with the angel a multitude of the heavenly host praising God, and saying: Glory to God in the highest, and on earth peace among men of good will.) [Gothic Bible, Luke 2.13-14]
Etymology
From Proto-Germanic *mann-; cognate to Old English mann (English man). See: Old English Nouns '
mann', English Nouns '
man'.
Verbs referencing "πΌπ°π½π½π°"
Old English Nouns
mann, English Nouns
man, Old Norse Nouns
maΓ°r.
Translations