runo – Finnish noun declension

Finnish noun forms of runo

Noun type: 1

Characteristics

Singular

Nominativeruno
Partitiverunoa
Genetiverunon
Accusativerunon
Inessiverunossa
Elativerunosta
Illativerunoon
Adessiverunolla
Ablativerunolta
Allativerunolle
Essiverunona
Translativerunoksi
Abessiverunotta

Plural

Nominativerunot
Partitiverunoja
Genetiverunojen
Accusativerunot
Inessiverunoissa
Elativerunoista
Illativerunoihin
Adessiverunoilla
Ablativerunoilta
Allativerunoille
Essiverunoina
Translativerunoiksi
Abessiverunoitta
Instructiverunoin
Comitativerunoine

Sample Sentences

Etymology

Borrowed from Proto-Norse ᚱᚢᚾᛟ (runo), from Proto-Germanic *rūnō (“letter, literature, secret”), possibly from Proto-Celtic *rūnā. Compare English rune and Swedish runa. See: English Nouns 'rune', Swedish Nouns 'runa'.

Nouns inflected like runo

aalto, aamu, aasinpotku, aatelisto, aatto, abo, adagio, afro, ahdinko, ahjo, aho, aino, ainu, airo, aironveto, aito, aivo, aivot, ajatuskatko, ajo, etc. (List truncated at 20 nouns)