Noun type: 1
Characteristics
Singular
| Nominative | kenno |
| Partitive | kennoa |
| Genetive | kennon |
| Accusative | kennon |
| Inessive | kennossa |
| Elative | kennosta |
| Illative | kennoon |
| Adessive | kennolla |
| Ablative | kennolta |
| Allative | kennolle |
| Essive | kennona |
| Translative | kennoksi |
| Abessive | kennotta |
Plural
| Nominative | kennot |
| Partitive | kennoja |
| Genetive | kennojen |
| Accusative | kennot |
| Inessive | kennoissa |
| Elative | kennoista |
| Illative | kennoihin |
| Adessive | kennoilla |
| Ablative | kennoilta |
| Allative | kennoille |
| Essive | kennoina |
| Translative | kennoiksi |
| Abessive | kennoitta |
| Instructive | kennoin |
| Comitative | kennoine |
Etymology
From Proto-Finnic *kënno, borrowed from early Proto-Germanic *hennǭ (later *hinnǭ), whence Swedish hinna (“membrane, coating”). No cognates in other Finnic languages are known. See: Swedish Nouns '
hinna'.
Nouns inflected like kenno
aalto,
aamu,
aasinpotku,
aatelisto,
aatto,
abo,
adagio,
afro,
ahdinko,
ahjo,
aho,
aino,
ainu,
airo,
aironveto,
aito,
aivo,
aivot,
ajatuskatko,
ajo, etc. (List truncated at 20 nouns)