Noun: sarpa
Hyphenation:
Gender: Feminine
Declension: First
Nominative
| Singular | sarpa |
| Plural | sarpae |
Genitive
| Singular | sarpae |
| Plural | sarpārum |
Dative
| Singular | sarpae |
| Plural | sarpīs |
Accusative
| Singular | sarpam |
| Plural | sarpās |
Ablative
| Singular | sarpā |
| Plural | sarpīs |
Vocative
| Singular | sarpa |
| Plural | sarpae |
Sample Sentences
-
Sarculum, sarpa vel fossorium [c. 1264, Vincent of Beauvais, Speculum doctrinale:]
-
Obtinentes autem quae cis citraque murum sunt regiones, inhabitare coeperunt victores; ac citato repente rurali vulgo, cum suis sarpis quilibet et ligonibus, rastris, tridentibus et fossoriis, patulas in eo rimas foraminaque crebra perfodiunt; quibus ubique promptum habeant aditum etiam et recessum. [c. 1385, John of Fordun, Chronica Gentis Scotorum, volume 3:]
Nouns inflected like sarpa
scōria,
meschīta,
sewera,
zōnula,
ecclēsia,
concurrentia,
satira,
satura,
satyra,
sagīna,
sagēna,
sarīsa,
salīva,
salīna,
sampsa,
samara,
sacēna,
salvia,
sabīna,
sculna, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
Seemingly from sarpō (“to prune”) + -a. Compare French serpe. See: French Nouns '
serpe'.
Verbs referencing "sarpa"
Ancient Greek Nouns
ἅρπη.
Translations