Noun: iuncus
Hyphenation:
Gender: Masculine
Declension: Second
Nominative
| Singular | iuncus |
| Plural | iuncī |
Genitive
| Singular | iuncī |
| Plural | iuncōrum |
Dative
| Singular | iuncō |
| Plural | iuncīs |
Accusative
| Singular | iuncum |
| Plural | iuncōs |
Ablative
| Singular | iuncō |
| Plural | iuncīs |
Vocative
| Singular | iunce |
| Plural | iuncī |
Sample Sentences
-
Fortūnāte senex, ergō tua rūra manēbunt
-
et tibi magna satis, quamvīs lapis omnia nūdus (Oh you, so in old age fortunate! May bare stone and morasses with mud-dwelling reed cover them, yours your land and yours these pastures all, as ample as need be, remain.) [c. 41 BCE – 39 BCE, Vergilius, Eclogae 1.46–48]
Nouns inflected like iuncus
priāpismus,
scāpus,
servus,
cuneolus,
sargus,
saccus,
scarus,
scinus,
scopus,
illēgitimus,
sorbus,
sophus,
somnus,
Hispānus,
soccus,
sirpus,
siclus,
icterus,
cunīculus,
xystus, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Proto-Italic *joinikos, cognate with Middle Irish ain (“rushes, reeds”) and Old Norse einir (“juniper”) equated with Latin iūniperus. Kroonen derives it from a hypothetical Proto-Indo-European *h₁oy-n-yo-, but Matasović notes that because this group of words is found only in Western Indo-European dialects, it likely originated as a loanword from a non-Indo-European (substrate) source; this is supported by De Vaan. See: Old Norse Nouns '
einir', Latin Nouns '
iūniperus'.
Verbs referencing "iuncus"
English Nouns
junco, Spanish Nouns
junco, English Nouns
junket, Italian Nouns
giunco, Catalan Nouns
jonc, French Nouns
jonc, Middle English Nouns
jonk.
Translations