iuncus – Latin noun declension

Latin noun forms of iuncus

Noun: iuncus
Hyphenation:
Gender: Masculine Declension: Second

Nominative

Singulariuncus
Pluraliuncī

Genitive

Singulariuncī
Pluraliuncōrum

Dative

Singulariuncō
Pluraliuncīs

Accusative

Singulariuncum
Pluraliuncōs

Ablative

Singulariuncō
Pluraliuncīs

Vocative

Singulariunce
Pluraliuncī

Sample Sentences

  • Fortūnāte senex, ergō tua rūra manēbunt
  • et tibi magna satis, quamvīs lapis omnia nūdus (Oh you, so in old age fortunate! May bare stone and morasses with mud-dwelling reed cover them, yours your land and yours these pastures all, as ample as need be, remain.) [c. 41 BCE – 39 BCE, Vergilius, Eclogae 1.46–48]

Nouns inflected like iuncus

priāpismus, scāpus, servus, cuneolus, sargus, saccus, scarus, scinus, scopus, illēgitimus, sorbus, sophus, somnus, Hispānus, soccus, sirpus, siclus, icterus, cunīculus, xystus, etc. (List truncated at 20 nouns)

Etymology

From Proto-Italic *joinikos, cognate with Middle Irish ain (“rushes, reeds”) and Old Norse einir (“juniper”) equated with Latin iūniperus. Kroonen derives it from a hypothetical Proto-Indo-European *h₁oy-n-yo-, but Matasović notes that because this group of words is found only in Western Indo-European dialects, it likely originated as a loanword from a non-Indo-European (substrate) source; this is supported by De Vaan. See: Old Norse Nouns 'einir', Latin Nouns 'iūniperus'.

Verbs referencing "iuncus"

English Nouns junco, Spanish Nouns junco, English Nouns junket, Italian Nouns giunco, Catalan Nouns jonc, French Nouns jonc, Middle English Nouns jonk.

Translations