Noun: aramă
Long Infinitive of Verb:
Nominative
| Sg. Indef. | aramă |
| Sg. Def. | arama |
| Pl. Indef. | arămuri |
| Pl. Def. | arămurile |
Genitive
| Sg. Indef. | arame |
| Sg. Def. | aramei |
| Pl. Indef. | arămuri |
| Pl. Def. | arămurilor |
Vocative
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Vulgar Latin *arāmen, variant of Late Latin aerāmen n, derived from Latin aer-. See: Latin Nouns '
aes'.
Verbs referencing "aramă"
French Nouns
airain.
Translations