straue – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of straue

Infinitive

straue
/ˈʃtraʊ̯ ə/

Participle

gestraud
Verb with object in accusative.

Present

ichstraue
dustraust
er;sie;das;mastraud
meerstraue
deerstraud
siestraue

Past

ichhon gestraud
duhost gestraud
er;sie;das;mahod gestraud
meerhon gestraud
deerhod gestraud
siehon gestraud

Conditional

Imperative

2nd sing.strau
2nd plur.straud

Related Verbs

Etymology

← gmf ströuwen, strouwen ← gmc strouwen ← gmw *strauwjan ← pgm *strauwjaną