stottre – Hunsrik verb conjugation

Infinitive

Present

ich	stottre
du	stotterst
er;sie;das;ma	stotterd
meer	stottre
deer	stotterd
sie	stottre

Past

ich	hon gestotterd
du	host gestotterd
er;sie;das;ma	hod gestotterd
meer	hon gestotterd
deer	hod gestotterd
sie	hon gestotterd

Conditional

Imperative

2nd sing.	stotter
2nd plur.	stotterd

Related Verbs

Etymology

← gmf stotteren ← stotten + -er- ⇐ nds stōten ← gmw *stautan ← pgm *stautaną