quieke – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of quieke

Infinitive

quieke
/ˈkwiːkə/

Participle

gequiekd
Intransitive verb.

Present

ichquieke
duquiekst
er;sie;das;maquiekd
meerquieke
deerquiekd
siequieke

Past

ichhon gequiekd
duhost gequiekd
er;sie;das;mahod gequiekd
meerhon gequiekd
deerhod gequiekd
siehon gequiekd

Conditional

Imperative

2nd sing.quiek
2nd plur.quiekd

Related Verbs

Etymology

← gmf quieken ← onom?