keppe – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of keppe

Infinitive

keppe
/ˈkʰepə/

Participle

gekeppd
Verb with object in accusative.

Present

ichkeppe
dukeppst
er;sie;das;makeppd
meerkeppe
deerkeppd
siekeppe

Past

ichhon gekeppd
duhost gekeppd
er;sie;das;mahod gekeppd
meerhon gekeppd
deerhod gekeppd
siehon gekeppd

Conditional

Imperative

2nd sing.kepp
2nd plur.keppd

Related Verbs

Etymology

← Kopp + -e