kaue – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of kaue

Infinitive

kaue
/ˈkʰaʊ̯ ə/

Participle

gekaud
Verb with object in accusative.

Present

ichkaue
dukaust
er;sie;das;makaud
meerkaue
deerkaud
siekaue

Past

ichhon gekaud
duhost gekaud
er;sie;das;mahod gekaud
meerhon gekaud
deerhod gekaud
siehon gekaud

Conditional

Imperative

2nd sing.kau
2nd plur.kaud

Related Verbs

Etymology

← gmf kūwen, kiuwen ← gmc kiuwan ← gmw *keuwan ← pgm *kewwaną