grumme – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of grumme

Infinitive

grumme
/ˈkrumə/

Participle

gegrummd
Intransitive verb.

Present

ichgrumme
dugrummst
er;sie;das;magrummd
meergrumme
deergrummd
siegrumme

Past

ichhon gegrummd
duhost gegrummd
er;sie;das;mahod gegrummd
meerhon gegrummd
deerhod gegrummd
siehon gegrummd

Conditional

Imperative

2nd sing.grumm
2nd plur.grummd

Related Verbs

Etymology

← onom?