Formes no personals
Infinitiu:
enfadar
Gerundi:
enfadant
Participi
| Sg.m | enfadat |
| Sg.f | enfadada |
| Pl.m | enfadats |
| Pl.f | enfadades |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | enfade |
| Sg.2 | enfades |
| Sg.3 | enfada |
| Pl.1 | enfadem |
| Pl.2 | enfadeu |
| Pl.3 | enfaden |
Perfet
| Sg.1 | he enfadat |
| Sg.2 | has enfadat |
| Sg.3 | ha enfadat |
| Pl.1 | hem enfadat |
| Pl.2 | heu enfadat |
| Pl.3 | han enfadat |
Imperfet
| Sg.1 | enfadava |
| Sg.2 | enfadaves |
| Sg.3 | enfadava |
| Pl.1 | enfadàvem |
| Pl.2 | enfadàveu |
| Pl.3 | enfadaven |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia enfadat |
| Sg.2 | havies enfadat |
| Sg.3 | havia enfadat |
| Pl.1 | havíem enfadat |
| Pl.2 | havíeu enfadat |
| Pl.3 | havien enfadat |
Futur
| Sg.1 | enfadaré |
| Sg.2 | enfadaràs |
| Sg.3 | enfadarà |
| Pl.1 | enfadarem |
| Pl.2 | enfadareu |
| Pl.3 | enfadaran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré enfadat |
| Sg.2 | hauràs enfadat |
| Sg.3 | haurà enfadat |
| Pl.1 | haurem enfadat |
| Pl.2 | haureu enfadat |
| Pl.3 | hauran enfadat |
Passat simple
| Sg.1 | enfadí |
| Sg.2 | enfadares |
| Sg.3 | enfadà |
| Pl.1 | enfadàrem |
| Pl.2 | enfadàreu |
| Pl.3 | enfadaren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí enfadat |
| Sg.2 | hagueres enfadat |
| Sg.3 | hagué enfadat |
| Pl.1 | haguérem enfadat |
| Pl.2 | haguéreu enfadat |
| Pl.3 | hagueren enfadat |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig enfadar |
| Sg.2 | vas enfadar |
| Sg.3 | va enfadar |
| Pl.1 | vam enfadar |
| Pl.2 | vau enfadar |
| Pl.3 | van enfadar |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver enfadat |
| Sg.2 | vas haver enfadat |
| Sg.3 | va haver enfadat |
| Pl.1 | vam haver enfadat |
| Pl.2 | vau haver enfadat |
| Pl.3 | van haver enfadat |
Condicional
| Sg.1 | enfadaria |
| Sg.2 | enfadaries |
| Sg.3 | enfadaria |
| Pl.1 | enfadaríem |
| Pl.2 | enfadaríeu |
| Pl.3 | enfadarien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria enfadat |
| Sg.2 | hauries enfadat |
| Sg.3 | hauria enfadat |
| Pl.1 | hauríem enfadat |
| Pl.2 | hauríeu enfadat |
| Pl.3 | haurien enfadat |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | enfade |
| Sg.2 | enfades |
| Sg.3 | enfade |
| Pl.1 | enfadem |
| Pl.2 | enfadeu |
| Pl.3 | enfaden |
Perfet
| Sg.1 | haja enfadat |
| Sg.2 | hages enfadat |
| Sg.3 | haja enfadat |
| Pl.1 | hàgem enfadat |
| Pl.2 | hàgeu enfadat |
| Pl.3 | hagen enfadat |
Imperfet
| Sg.1 | enfadara; enfadés |
| Sg.2 | enfadares; enfadesses |
| Sg.3 | enfadara; enfadés |
| Pl.1 | enfadàrem; enfadéssem |
| Pl.2 | enfadàreu; enfadésseu |
| Pl.3 | enfadaren; enfadessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera enfadat; hagués enfadat |
| Sg.2 | hagueres enfadat; haguesses enfadat |
| Sg.3 | haguera enfadat; hagués enfadat |
| Pl.1 | haguérem enfadat; haguéssem enfadat |
| Pl.2 | haguéreu enfadat; haguésseu enfadat |
| Pl.3 | hagueren enfadat; haguessen enfadat |
Imperatiu
| Sg.2 | enfada |
| Sg.3 | enfade |
| Pl.1 | enfadem |
| Pl.2 | enfadeu |
| Pl.3 | enfaden |
Verbs conjugated like enfadar
abacallanar-se,
abaconar-se,
abadanar,
abadernar,
abagotar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abarganyar,
abarloar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abatollar,
abatussar,
abessonar, etc. (List truncated at 20 verbs)