Formes no personals
Infinitiu:
descreure
Gerundi:
descreient; descreent
Participi
| Sg.m | descregut |
| Sg.f | descreguda |
| Pl.m | descreguts |
| Pl.f | descregudes |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | descrec |
| Sg.2 | descreus |
| Sg.3 | descreu |
| Pl.1 | descreiem; descreem |
| Pl.2 | descreieu; descreeu |
| Pl.3 | descreuen |
Perfet
| Sg.1 | he descregut |
| Sg.2 | has descregut |
| Sg.3 | ha descregut |
| Pl.1 | hem descregut |
| Pl.2 | heu descregut |
| Pl.3 | han descregut |
Imperfet
| Sg.1 | descreia |
| Sg.2 | descreies |
| Sg.3 | descreia |
| Pl.1 | descréiem |
| Pl.2 | descréieu |
| Pl.3 | descreien |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia descregut |
| Sg.2 | havies descregut |
| Sg.3 | havia descregut |
| Pl.1 | havíem descregut |
| Pl.2 | havíeu descregut |
| Pl.3 | havien descregut |
Futur
| Sg.1 | descreuré |
| Sg.2 | descreuràs |
| Sg.3 | descreurà |
| Pl.1 | descreurem |
| Pl.2 | descreureu |
| Pl.3 | descreuran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré descregut |
| Sg.2 | hauràs descregut |
| Sg.3 | haurà descregut |
| Pl.1 | haurem descregut |
| Pl.2 | haureu descregut |
| Pl.3 | hauran descregut |
Passat simple
| Sg.1 | descreguí |
| Sg.2 | descregueres |
| Sg.3 | descregué |
| Pl.1 | descreguérem |
| Pl.2 | descreguéreu |
| Pl.3 | descregueren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí descregut |
| Sg.2 | hagueres descregut |
| Sg.3 | hagué descregut |
| Pl.1 | haguérem descregut |
| Pl.2 | haguéreu descregut |
| Pl.3 | hagueren descregut |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig descreure |
| Sg.2 | vas descreure |
| Sg.3 | va descreure |
| Pl.1 | vam descreure |
| Pl.2 | vau descreure |
| Pl.3 | van descreure |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver descregut |
| Sg.2 | vas haver descregut |
| Sg.3 | va haver descregut |
| Pl.1 | vam haver descregut |
| Pl.2 | vau haver descregut |
| Pl.3 | van haver descregut |
Condicional
| Sg.1 | descreuria |
| Sg.2 | descreuries |
| Sg.3 | descreuria |
| Pl.1 | descreuríem |
| Pl.2 | descreuríeu |
| Pl.3 | descreurien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria descregut |
| Sg.2 | hauries descregut |
| Sg.3 | hauria descregut |
| Pl.1 | hauríem descregut |
| Pl.2 | hauríeu descregut |
| Pl.3 | haurien descregut |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | descrega |
| Sg.2 | descregues |
| Sg.3 | descrega |
| Pl.1 | descreguem |
| Pl.2 | descregueu |
| Pl.3 | descreguen |
Perfet
| Sg.1 | haja descregut |
| Sg.2 | hages descregut |
| Sg.3 | haja descregut |
| Pl.1 | hàgem descregut |
| Pl.2 | hàgeu descregut |
| Pl.3 | hagen descregut |
Imperfet
| Sg.1 | descreguera; descregués |
| Sg.2 | descregueres; descreguesses |
| Sg.3 | descreguera; descregués |
| Pl.1 | descreguérem; descreguéssem |
| Pl.2 | descreguéreu; descreguésseu |
| Pl.3 | descregueren; descreguessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera descregut; hagués descregut |
| Sg.2 | hagueres descregut; haguesses descregut |
| Sg.3 | haguera descregut; hagués descregut |
| Pl.1 | haguérem descregut; haguéssem descregut |
| Pl.2 | haguéreu descregut; haguésseu descregut |
| Pl.3 | hagueren descregut; haguessen descregut |
Imperatiu
| Sg.2 | descreu |
| Sg.3 | descrega |
| Pl.1 | descreguem |
| Pl.2 | descreieu; descreeu |
| Pl.3 | descreguen |