Hyphenation:
Infinitive
grúčiti; gručit
Aspect
Imperfective
Supine
grúčit
Verbal Noun
grúčenje
Present
| Sg.1 | grȗčim |
| Sg.2 | grȗčiš |
| Sg.3 | grȗči |
| Dual 1 | grȗčiva |
| Dual 2 | grȗčita |
| Dual 3 | grȗčita |
| Pl.1 | grȗčimo |
| Pl.2 | grȗčite |
| Pl.3 | grȗčijo |
Present Negative
Future
Imperative
| Sg.2 | grúči |
| Dual 1 | grúčiva |
| Dual 2 | grúčita |
| Pl.1 | grúčimo |
| Pl.2 | grúčite |
L-Participle
| Sg.m | grúčił |
| Sg.f | grūčila |
| Sg.n | grúčilo |
| Dual m | grúčila |
| Dual f | grúčili |
| Dual n | grúčili |
| Pl.m | grúčili |
| Pl.f | grúčile |
| Pl.n | grúčila |
Etymology
From grúča + -iti. First attested in the 16th century.
Translations
Sample Sentences