Noun: umăr
Long Infinitive of Verb:
Nominative
| Sg. Indef. | umăr |
| Sg. Def. | umărul |
| Pl. Indef. | umeri |
| Pl. Def. | umerii |
Genitive
| Sg. Indef. | umăr |
| Sg. Def. | umărului |
| Pl. Indef. | umeri |
| Pl. Def. | umerilor |
Vocative
| Singular | umărule |
| Plural | umerilor |
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Latin humerus, from umerus, ultimately from Proto-Indo-European *h₃émsos (“shoulder”). See: Latin Nouns '
humerus', Latin Nouns '
humerus'.
Translations