Noun: crivăț
Long Infinitive of Verb:
Nominative
| Sg. Indef. | crivăț |
| Sg. Def. | crivățul |
| Pl. Indef. | crivețe |
| Pl. Def. | crivețele |
Genitive
| Sg. Indef. | crivăț |
| Sg. Def. | crivățului |
| Pl. Indef. | crivețe |
| Pl. Def. | crivețelor |
Vocative
| Singular | crivățule |
| Plural | crivețelor |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from Bulgarian кривец (krivec), Serbo-Croatian krivec, krivac, from kriv, from Proto-Slavic *krivъ. See: Bulgarian Nouns '
кривец'.
Translations