morčiti – Proto-Slavic verb conjugation

Proto-Slavic verb forms of morčiti

Infinitive

morčiti

Supine

morčitъ

L-participle

morčilъ

Verbal Noun

morčenьje

Participles

Active

Pastmorčь
Presentmorčę

Passive

Pastmorčenъ
Presentmorčimъ

Resultative

Aorist

1st sing.morčixъ
2nd sing.morči
3rd sing.morči
1st dualmorčixově
2nd dualmorčista
3rd dualmorčiste
1st plur.morčixomъ
2nd plur.morčiste
3rd plur.morčišę

Imperfective

Perfective

Present

1st sing.morčǫ
2nd sing.morčiši
3rd sing.morčitь
1st dualmorčivě
2nd dualmorčita
3rd dualmorčite
1st plur.morčimъ
2nd plur.morčite
3rd plur.morčętь

Imperfect

1st sing.morčaaxъ
2nd sing.morčaaše
3rd sing.morčaaše
1st dualmorčaaxově
2nd dualmorčaašeta
3rd dualmorčaašete
1st plur.morčaaxomъ
2nd plur.morčaašete
3rd plur.morčaaxǫ

Imperative

2nd sing.morči
3rd sing.morči
1st dualmorčivě
2nd dualmorčita
1st plur.morčimъ
2nd plur.morčite

Future

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Slavic *morkъ
3. Proto-Indo-European *-yeti
4. Proto-Indo-European *-éyeti
5. Proto-Balto-Slavic *-éitei
6. Proto-Slavic *-iti
7. Proto-Slavic *morčiti
8. From *morkъ + *-iti.

Verbs referencing "morčiti"

Czech mračit, Serbo-Croatian mračiti, Serbo-Croatian мрачити, Russian морочить, Russian мрачить, Polish mroczyć, Ukrainian морочити.

Sample Sentences

Cognates

-