kъrčiti – Proto-Slavic verb conjugation

Proto-Slavic verb forms of kъrčiti

Infinitive

kъrčiti

Supine

kъrčitъ

L-participle

kъrčilъ

Verbal Noun

kъrčenьje

Participles

Active

Pastkъrčь
Presentkъrčę

Passive

Pastkъrčenъ
Presentkъrčimъ

Resultative

Aorist

1st sing.kъrčixъ
2nd sing.kъrči
3rd sing.kъrči
1st dualkъrčixově
2nd dualkъrčista
3rd dualkъrčiste
1st plur.kъrčixomъ
2nd plur.kъrčiste
3rd plur.kъrčišę

Imperfective

Perfective

Present

1st sing.kъrčǫ
2nd sing.kъrčiši
3rd sing.kъrčitь
1st dualkъrčivě
2nd dualkъrčita
3rd dualkъrčite
1st plur.kъrčimъ
2nd plur.kъrčite
3rd plur.kъrčętь

Imperfect

1st sing.kъrčaaxъ
2nd sing.kъrčaaše
3rd sing.kъrčaaše
1st dualkъrčaaxově
2nd dualkъrčaašeta
3rd dualkъrčaašete
1st plur.kъrčaaxomъ
2nd plur.kъrčaašete
3rd plur.kъrčaaxǫ

Imperative

2nd sing.kъrči
3rd sing.kъrči
1st dualkъrčivě
2nd dualkъrčita
1st plur.kъrčimъ
2nd plur.kъrčite

Future

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)ker-k-, a k-extension of *(s)ker- (“to turn, bend”).

Verbs referencing "kъrčiti"

Serbo-Croatian krčiti, Russian корчить, Ukrainian корчити.

Sample Sentences

Cognates

-