žuti – Proto-Slavic verb conjugation

Proto-Slavic verb forms of žuti

Infinitive

žuti

Supine

žutъ

L-participle

žulъ

Verbal Noun

žutьje

Participles

Active

Pastžuvъ
Presentžuję

Passive

Pastžutъ
Presentžujemъ

Resultative

Aorist

1st sing.žuxъ
2nd sing.žu
3rd sing.žu
1st dualžuxově
2nd dualžusta
3rd dualžuste
1st plur.žuxomъ
2nd plur.žuste
3rd plur.žušę

Imperfective

Perfective

Present

1st sing.žьvǫ; žujǫ
2nd sing.žьveši; žuješi
3rd sing.žьvetь; žujetь
1st dualžьvevě; žujevě
2nd dualžьveta; žujeta
3rd dualžьvete; žujete
1st plur.žьvemъ; žujemъ
2nd plur.žьvete; žujete
3rd plur.žьvǫtь; žujǫtь

Imperfect

1st sing.žujaaxъ
2nd sing.žujaaše
3rd sing.žujaaše
1st dualžujaaxově
2nd dualžujaašeta
3rd dualžujaašete
1st plur.žujaaxomъ
2nd plur.žujaašete
3rd plur.žujaaxǫ

Imperative

2nd sing.žьvi; žuji
3rd sing.žьvi; žuji
1st dualžьvěvě; žujivě
2nd dualžьvěta; žujita
1st plur.žьvěmъ; žujimъ
2nd plur.žьvěte; žujite

Future

Verbs conjugated like žuti

žuti,

Etymology

Earlier root-stem form of Proto-Slavic *žьvati (“to chew”), from Proto-Indo-European *ǵyewh₁-. Akin to Proto-Germanic *kewwaną (“to chew”), Tocharian B śuwaṃ (“to eat”). See: Proto-Slavic '*žьvati', Proto-Germanic '*kewwaną'.

Sample Sentences

Cognates

-