rīmaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of rīmaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.rīmō
2nd sing.rīmizi
3rd sing.rīmidi
1st dualrīmōz
2nd dualrīmadiz
1st plur.rīmamaz
2nd plur.rīmid
3rd plur.rīmandi

Indicative Past

1st sing.raim
2nd sing.raimt
3rd sing.raim
1st dualrimū
2nd dualrimudiz
1st plur.rimum
2nd plur.rimud
3rd plur.rimun

Subjunctive Present

1st sing.rīmaų
2nd sing.rīmaiz
3rd sing.rīmai
1st dualrīmaiw
2nd dualrīmaidiz
1st plur.rīmaim
2nd plur.rīmaid
3rd plur.rīmain

Subjunctive Past

1st sing.rimį̄
2nd sing.rimīz
3rd sing.rimī
1st dualrimīw
2nd dualrimīdiz
1st plur.rimīm
2nd plur.rimīd
3rd plur.rimīn

Imperative

2nd sing.rīm
3rd sing.rīmadau
2nd dualrīmadiz
2nd plur.rīmid
3rd plur.rīmandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.rīmai
2nd sing.rīmazai
3rd sing.rīmadai
1st plur.rīmandai
2nd plur.rīmandai
3rd plur.rīmandai

Subjunctive

2nd sing.rīmaizau
3rd sing.rīmaidau
1st plur.rīmaindau
2nd plur.rīmaindau
3rd plur.rīmaindau

Participles

Presentrīmandz
Pastrimanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *h₂rey- (“to customise, regulate, order, count, add”). Cognate with Latin reor (“calculate, count, reckon, think”). See: Latin 'reor'.

Verbs referencing "rīmaną"

Middle Dutch rimen, Middle English rimen, German, old spelling reimen, Dutch rijmen.

Cognates

-