hīgōną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of hīgōną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.hīgō
2nd sing.hīgōsi
3rd sing.hīgōþi
1st dualhīgōs
2nd dualhīgōþiz
1st plur.hīgōmaz
2nd plur.hīgōþ
3rd plur.hīgōnþi

Indicative Past

1st sing.hīgōdǭ
2nd sing.hīgōdēz
3rd sing.hīgōdē
1st dualhīgōdēdū
2nd dualhīgōdēdudiz
1st plur.hīgōdēdum
2nd plur.hīgōdēdud
3rd plur.hīgōdēdun

Subjunctive Present

1st sing.hīgǭ
2nd sing.hīgōs
3rd sing.hīgō
1st dualhīgōw
2nd dualhīgōþiz
1st plur.hīgōm
2nd plur.hīgōþ
3rd plur.hīgōn

Subjunctive Past

1st sing.hīgōdēdį̄
2nd sing.hīgōdēdīz
3rd sing.hīgōdēdī
1st dualhīgōdēdīw
2nd dualhīgōdēdīdiz
1st plur.hīgōdēdīm
2nd plur.hīgōdēdīd
3rd plur.hīgōdēdīn

Imperative

2nd sing.hīgō
3rd sing.hīgōþau
2nd dualhīgōþiz
2nd plur.hīgōþ
3rd plur.hīgōnþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.hīgōi
2nd sing.hīgōsai
3rd sing.hīgōþai
1st plur.hīgōnþai
2nd plur.hīgōnþai
3rd plur.hīgōnþai

Subjunctive

2nd sing.hīgōsau
3rd sing.hīgōþau
1st plur.hīgōnþau
2nd plur.hīgōnþau
3rd plur.hīgōnþau

Participles

Presenthīgōndz
Pasthīgōdaz

Etymology

Possibly from Proto-Indo-European *ḱey(H)gʰ- (“to move quickly, jump; swift, fierce”), thereby cognate with e.g. Russian сига́ть (sigátʹ, “to spring, jump”) (Proto-Slavic *sigáti) and maybe Sanskrit शीघ्र (śīghrá-, “quick, fast”); if so, Old English may preserve the original sense. Further derived from *ḱey- (“to move”); compare Latin cieō (“set in motion, invoke, provoke”), Ancient Greek κινέω (kinéō, “move, set in motion”). See: Russian 'сига́ть', Latin 'cieō'.

Verbs referencing "hīgōną"

English hie, Old English higian, Middle English hyen.

Cognates

-