strīdaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of strīdaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.strīdō
2nd sing.strīdizi
3rd sing.strīdidi
1st dualstrīdōz
2nd dualstrīdadiz
1st plur.strīdamaz
2nd plur.strīdid
3rd plur.strīdandi

Indicative Past

1st sing.straid
2nd sing.straist
3rd sing.straid
1st dualstridū
2nd dualstridudiz
1st plur.stridum
2nd plur.stridud
3rd plur.stridun

Subjunctive Present

1st sing.strīdaų
2nd sing.strīdaiz
3rd sing.strīdai
1st dualstrīdaiw
2nd dualstrīdaidiz
1st plur.strīdaim
2nd plur.strīdaid
3rd plur.strīdain

Subjunctive Past

1st sing.stridį̄
2nd sing.stridīz
3rd sing.stridī
1st dualstridīw
2nd dualstridīdiz
1st plur.stridīm
2nd plur.stridīd
3rd plur.stridīn

Imperative

2nd sing.strīd
3rd sing.strīdadau
2nd dualstrīdadiz
2nd plur.strīdid
3rd plur.strīdandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.strīdai
2nd sing.strīdazai
3rd sing.strīdadai
1st plur.strīdandai
2nd plur.strīdandai
3rd plur.strīdandai

Subjunctive

2nd sing.strīdaizau
3rd sing.strīdaidau
1st plur.strīdaindau
2nd plur.strīdaindau
3rd plur.strīdaindau

Participles

Presentstrīdandz
Paststridanaz

Etymology

Likely from Proto-Indo-European *stréy-dʰe-ti, from *strey- (“to resist”) + *-dʰeti. Probably related to Latvian strīdēties, striêtiês (“to resist, quarrel”), Lithuanian strainùs (“unruly”).

Verbs referencing "strīdaną"

English stride, Danish stride, Dutch strijden, Swedish strida, Middle English striden, English striddle, Luxembourgish streiden, Old Swedish striþa, Old High German stritan.

Cognates

-