smeukaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of smeukaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.smeukō
2nd sing.smiukizi
3rd sing.smiukidi
1st dualsmeukōz
2nd dualsmeukadiz
1st plur.smeukamaz
2nd plur.smiukid
3rd plur.smeukandi

Indicative Past

1st sing.smauk
2nd sing.smauht
3rd sing.smauk
1st dualsmukū
2nd dualsmukudiz
1st plur.smukum
2nd plur.smukud
3rd plur.smukun

Subjunctive Present

1st sing.smeukaų
2nd sing.smeukaiz
3rd sing.smeukai
1st dualsmeukaiw
2nd dualsmeukaidiz
1st plur.smeukaim
2nd plur.smeukaid
3rd plur.smeukain

Subjunctive Past

1st sing.smukį̄
2nd sing.smukīz
3rd sing.smukī
1st dualsmukīw
2nd dualsmukīdiz
1st plur.smukīm
2nd plur.smukīd
3rd plur.smukīn

Imperative

2nd sing.smeuk
3rd sing.smeukadau
2nd dualsmeukadiz
2nd plur.smiukid
3rd plur.smeukandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.smeukai
2nd sing.smeukazai
3rd sing.smeukadai
1st plur.smeukandai
2nd plur.smeukandai
3rd plur.smeukandai

Subjunctive

2nd sing.smeukaizau
3rd sing.smeukaidau
1st plur.smeukaindau
2nd plur.smeukaindau
3rd plur.smeukaindau

Participles

Presentsmeukandz
Pastsmukanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *smewgʰ- (“smoke”), a term whose exact form is difficult to reconstruct due to subtly different phonetics in its descendants. Cognate with Ancient Greek σμὐχω (smukhō, “to burn up, smoulder away”), Lithuanian smáugti (“to choke”), Old Irish múch (“fire”), Welsh mwg (“fire”), Old Armenian մուխ (mux, “smoke”). Kroonen assumes the verb was back-formed to the iterative *smukkōną ~ *smukōną (“to smoke”) (whence Proto-West Germanic *smokōn), which explains the 'k' instead of the expected 'g'.

Verbs referencing "smeukaną"

Old English smeocan.

Cognates

-