rīhaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of rīhaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.rīhō
2nd sing.rīhizi
3rd sing.rīhidi
1st dualrīhōz
2nd dualrīhadiz
1st plur.rīhamaz
2nd plur.rīhid
3rd plur.rīhandi

Indicative Past

1st sing.raih
2nd sing.raiht
3rd sing.raih
1st dualrigū
2nd dualrigudiz
1st plur.rigum
2nd plur.rigud
3rd plur.rigun

Subjunctive Present

1st sing.rīhaų
2nd sing.rīhaiz
3rd sing.rīhai
1st dualrīhaiw
2nd dualrīhaidiz
1st plur.rīhaim
2nd plur.rīhaid
3rd plur.rīhain

Subjunctive Past

1st sing.rigį̄
2nd sing.rigīz
3rd sing.rigī
1st dualrigīw
2nd dualrigīdiz
1st plur.rigīm
2nd plur.rigīd
3rd plur.rigīn

Imperative

2nd sing.rīh
3rd sing.rīhadau
2nd dualrīhadiz
2nd plur.rīhid
3rd plur.rīhandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.rīhai
2nd sing.rīhazai
3rd sing.rīhadai
1st plur.rīhandai
2nd plur.rīhandai
3rd plur.rīhandai

Subjunctive

2nd sing.rīhaizau
3rd sing.rīhaidau
1st plur.rīhaindau
2nd plur.rīhaindau
3rd plur.rīhaindau

Participles

Presentrīhandz
Pastriganaz

Etymology

Possibly from Proto-Indo-European *h₁reyḱ- (“to break, scratch”), whence also Ancient Greek ἐρείκω (ereíkō, “to rend, bruise, pound”).

Verbs referencing "rīhaną"

Dutch rijgen, German, old spelling reihen.

Cognates

-