grimmaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of grimmaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.grimmō
2nd sing.grimmizi
3rd sing.grimmidi
1st dualgrimmōz
2nd dualgrimmadiz
1st plur.grimmamaz
2nd plur.grimmid
3rd plur.grimmandi

Indicative Past

1st sing.gramm
2nd sing.grammt
3rd sing.gramm
1st dualgrummū
2nd dualgrummudiz
1st plur.grummum
2nd plur.grummud
3rd plur.grummun

Subjunctive Present

1st sing.grimmaų
2nd sing.grimmaiz
3rd sing.grimmai
1st dualgrimmaiw
2nd dualgrimmaidiz
1st plur.grimmaim
2nd plur.grimmaid
3rd plur.grimmain

Subjunctive Past

1st sing.grummį̄
2nd sing.grummīz
3rd sing.grummī
1st dualgrummīw
2nd dualgrummīdiz
1st plur.grummīm
2nd plur.grummīd
3rd plur.grummīn

Imperative

2nd sing.grimm
3rd sing.grimmadau
2nd dualgrimmadiz
2nd plur.grimmid
3rd plur.grimmandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.grimmai
2nd sing.grimmazai
3rd sing.grimmadai
1st plur.grimmandai
2nd plur.grimmandai
3rd plur.grimmandai

Subjunctive

2nd sing.grimmaizau
3rd sing.grimmaidau
1st plur.grimmaindau
2nd plur.grimmaindau
3rd plur.grimmaindau

Participles

Presentgrimmandz
Pastgrummanaz

Etymology

From Pre-Germanic *gʰrémne- or *gʰrénme-, from Proto-Indo-European *gʰrem- (“to be angry”), likely from Proto-Indo-European *gʰer- (“to make a noise, rattle, growl, murmur”).

Verbs referencing "grimmaną"

Dutch grimmen, Proto-Slavic grьměti.

Cognates

-