glintaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of glintaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.glintō
2nd sing.glintizi
3rd sing.glintidi
1st dualglintōz
2nd dualglintadiz
1st plur.glintamaz
2nd plur.glintid
3rd plur.glintandi

Indicative Past

1st sing.glant
2nd sing.glanst
3rd sing.glant
1st dualgluntū
2nd dualgluntudiz
1st plur.gluntum
2nd plur.gluntud
3rd plur.gluntun

Subjunctive Present

1st sing.glintaų
2nd sing.glintaiz
3rd sing.glintai
1st dualglintaiw
2nd dualglintaidiz
1st plur.glintaim
2nd plur.glintaid
3rd plur.glintain

Subjunctive Past

1st sing.gluntį̄
2nd sing.gluntīz
3rd sing.gluntī
1st dualgluntīw
2nd dualgluntīdiz
1st plur.gluntīm
2nd plur.gluntīd
3rd plur.gluntīn

Imperative

2nd sing.glint
3rd sing.glintadau
2nd dualglintadiz
2nd plur.glintid
3rd plur.glintandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.glintai
2nd sing.glintazai
3rd sing.glintadai
1st plur.glintandai
2nd plur.glintandai
3rd plur.glintandai

Subjunctive

2nd sing.glintaizau
3rd sing.glintaidau
1st plur.glintaindau
2nd plur.glintaindau
3rd plur.glintaindau

Participles

Presentglintandz
Pastgluntanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *gʰlend- (“to look, shine”), related to Proto-Slavic *ględati (“to look at”), Latvian glen̂st (“to scarcely perceive”), Old Irish asgleinn (“to examine”). See: Proto-Slavic '*ględati', Old Irish 'asgleinn'.

Verbs referencing "glintaną"

English glint.

Cognates

-