gīnaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of gīnaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.gīnō
2nd sing.gīnizi
3rd sing.gīnidi
1st dualgīnōz
2nd dualgīnadiz
1st plur.gīnamaz
2nd plur.gīnid
3rd plur.gīnandi

Indicative Past

1st sing.gain
2nd sing.gaint
3rd sing.gain
1st dualginū
2nd dualginudiz
1st plur.ginum
2nd plur.ginud
3rd plur.ginun

Subjunctive Present

1st sing.gīnaų
2nd sing.gīnaiz
3rd sing.gīnai
1st dualgīnaiw
2nd dualgīnaidiz
1st plur.gīnaim
2nd plur.gīnaid
3rd plur.gīnain

Subjunctive Past

1st sing.ginį̄
2nd sing.ginīz
3rd sing.ginī
1st dualginīw
2nd dualginīdiz
1st plur.ginīm
2nd plur.ginīd
3rd plur.ginīn

Imperative

2nd sing.gīn
3rd sing.gīnadau
2nd dualgīnadiz
2nd plur.gīnid
3rd plur.gīnandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.gīnai
2nd sing.gīnazai
3rd sing.gīnadai
1st plur.gīnandai
2nd plur.gīnandai
3rd plur.gīnandai

Subjunctive

2nd sing.gīnaizau
3rd sing.gīnaidau
1st plur.gīnaindau
2nd plur.gīnaindau
3rd plur.gīnaindau

Participles

Presentgīnandz
Pastginanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *gʰh₂ey-, itself from *ǵʰeh₂- (“to gape, yawn”). Could be related to *ginnaną (“to make an opening, to cut open; to begin”).

Verbs referencing "gīnaną"

Latin hio, Icelandic gína, Dutch gapen, Proto-Slavic zijati.

Cognates

-