bremaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of bremaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.bremō
2nd sing.brimizi
3rd sing.brimidi
1st dualbremōz
2nd dualbremadiz
1st plur.bremamaz
2nd plur.brimid
3rd plur.bremandi

Indicative Past

1st sing.bram
2nd sing.bramt
3rd sing.bram
1st dualbrēmū
2nd dualbrēmudiz
1st plur.brēmum
2nd plur.brēmud
3rd plur.brēmun

Subjunctive Present

1st sing.bremaų
2nd sing.bremaiz
3rd sing.bremai
1st dualbremaiw
2nd dualbremaidiz
1st plur.bremaim
2nd plur.bremaid
3rd plur.bremain

Subjunctive Past

1st sing.brēmį̄
2nd sing.brēmīz
3rd sing.brēmī
1st dualbrēmīw
2nd dualbrēmīdiz
1st plur.brēmīm
2nd plur.brēmīd
3rd plur.brēmīn

Imperative

2nd sing.brem
3rd sing.bremadau
2nd dualbremadiz
2nd plur.brimid
3rd plur.bremandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.bremai
2nd sing.bremazai
3rd sing.bremadai
1st plur.bremandai
2nd plur.bremandai
3rd plur.bremandai

Subjunctive

2nd sing.bremaizau
3rd sing.bremaidau
1st plur.bremaindau
2nd plur.bremaindau
3rd plur.bremaindau

Participles

Presentbremandz
Pastbrumanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰrémeti, from *bʰrem- (“to make noise”), an onomatopoeic root.

Verbs referencing "bremaną"

Galician bremar.

Cognates

-